چند روز پيش دوستي پهلوي دستم نشسته بود،اما روي كاغذ برايم نوشت،"سلام شيرين" ادامه هم نداد اما من به يكباره دلم تنگ شد. براي همه روزهايي كه گذشته ،براي همه لحظه هايي كه حضور داشتم اما نبودم اما متهم به بي مهري و بي توجهي شدم .براي روزهايي كه آدم هايي كه روزگاري آنها را آدم مي پنداشتم اما حالا جز هاله اي از شكل آدم چيز ديگه اي نيستند.
دنبال اون دو كلمه نوشتم:
سلام نازنينم
دلم به اندازه اوج شادي هاي با هم بودنمان
برايت تنگ شده
براي همه ساعت هايي كه
به انتظارم نبودي
اما دوستم داشتي
اما......
آدم ها به تلاش زنده اند و به امید. اگرچه این حرف خیلی تکراری شده اما باور کنید چون آدم های ما زنده نیستند ورنگی از انسانیت ندارند .هم فقر مادی هم مالی وبه خصوص فرهنگی باعث شده که همه چیز درزندگی تغییر شکل بده به قول دکترای ژنتک "موتاسیون" انجام بدن و از حالت یه انسان به حالت یک نیمه حیوان نیمه شیطان با ظاهر انسان جهش پیدا کنند. !!!!!!!!!!البته نمیشه زیاد به آدمهای این دوره زمونه ایراد گرفت از قدیم گفتن "آدم گشنه دین و ایمون نداره"!!!!!!!!!!!!!
تلاش احمقانه آدم ها برای حفظ موقعیت شون یا حتی به دست آوردن یک موقعیت جدید خیلی جالبه!! اما یک چیز خیلی جالبه و اون قیافه رقت انگیز این آ دم زمان رسیدن به این موقعیته. این آدم ها وقتی به اون موقعیت می رسن چون نه لیاقت و نه ظرفیت داشتن و پذیرفتن این موقعیت رو دارن قیافه شون خیلی احمقانه است. !! درست مثل بچه ای می مونن که لباسش رو خیس کرده وبه جاش بهترین کت وشلوار باباش رو پوشیده!!!!!!!!!!!!!
این آدم ها به پول یا موقعیت رسیدن اما خیلی احمقانه شدند.!!!!!!!!!!!!!!!!
زندگی امروز به خصوص توایران همه ما رو درگیر کرده .اگر خبرنگار یا از هر قشر فرهنگی دیگه ای هم که باشید دیگه بدتر شاید نفس هم به سخت بیاد . همه ما مثل هم هستیم ولی نمی دونم چرا گاهی اوقات ما به دلایل شخصی که نسبت به اون کار خودمون را پیش میبریم می خواهیم رنگ وبوی همگانی یا موجه به اون بدیم .مثل کار کردن برای پول که همه ما برای هزینه هامون مجبور به کار کردن هستیم اما کجا وبه چه قیمتی!؟!؟!؟!؟!؟!
راستی فکر میکنید در مقابل وسوسه ها به خصوص وسوسه های زمینی (مثل یه دختر خوشگل تو دل برو یا یک مقام بلند بالا)چقدر مقاوم هستید؟ اصلا چرا باید مقاومت کنید.(دوستان آقا بی زحمت صادقانه جواب بدید!!!!!)
